54 و اما صحراى عرفات؛ روز عرفه، مكان و زمانى است كه توبه در آن پذيرفته مى‌شود ليكن توبه نيز شرايط و آدابى دارد كه بدان اشاره مى‌شود:

1 - گناهى كه براى آن توبه مى‌شود، از روى جهل و نادانى انجام شده باشد نه با آگاهى و لجاجت؛ «إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللّٰهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهٰالَةٍ .» ¹

2 - فوراً پشيمان شده و توبه كند؛ «ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ .» ²

3 - به گناه اعتراف داشته باشد؛ «وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ .» ³

4 - تصميم جدّى بر ترك آن داشته باشد؛ «تُوبُوا إِلَى اللّٰهِ تَوْبَةً نَصُوحاً.» ⁴

5 - گذشته را جبران كند؛ «إِلاَّ الَّذِينَ تٰابُوا مِنْ بَعْدِ ذٰلِكَ وَ أَصْلَحُوا.» ⁵

على - ع - در نهج البلاغه ⁶ كاملترين توبه و شرايط آن را چنين بيان مى‌فرمايد: