50و از طاعت الهى باز مىدارد را بر خود حرام كند.
با ذكر «تلبيه» دعوت خداوند را خالصانه اجابت كند.
هنگامى كه به «طواف» مىپردازد گويى همراه فرشتگان بر گرد عرش خدا طواف مىكند. پس بنگرد كه بر كعبه محور بندگى مىچرخد.
با «هروله» بايد از خطاها و هواهاى نفس بگريزد و از آنها تبرّى بجويد.
با حركت به سوى «منا» بايد از غفلت و لغزش بيرون آيد.
«عرفات» جاى اعتراف است، اعتراف به خطاهاى گذشته و نيز جاى شناخت است، شناخت خداوند و خويش.
در «مزدلفه» بايد به خداوند تقرب جست و با وحدانيت تجديد عهد نمود.
در صعود به كوههاى «مشعر» براى جمعآورى سنگريزهها، بايد روح را به ملكوت الهى پيوند داد و بالا برد، سلاح برگرفت و مسلح بود تا با وساوس شيطانى مبارزه كرد.
در هنگام «قربانى» بايد هواهاى نفسانى و حلقوم طمع را بريد.
در «رمى جمرات» بايد شهوات و پستىها وخودپسندىها را از خويش راند و وساوس شيطانى را مورد هجوم قرار داد.