95مسألۀ 303- اگر شخصى كه بخاطر مرض طواف را قطع كرده نتوانست بجا آورد تا آنكه وقت تنگ شد اگر ممكن است او را حمل كنند و طواف دهند، و اگر ممكن نيست نايب براى او بگيرند و بنابر احتياط واجب نايب بايد همۀ طواف را انجام دهد.
مسألۀ 304- اگر مشغول طواف است و وقت نماز واجب تنگ شود واجب است طواف را رها كند و نماز بخواند، پس اگر بعد از چهار دور رها كرد از همانجا طواف را تمام كند، والا اعاده كند.
مسألۀ 305- جايز است بلكه مستحب است قطع كند طواف را براى رسيدن به نماز جماعت يا رسيدن به وقت فضيلت نماز واجب، و از هر جا قطع كرد از همانجا بعد از نماز اتمام كند، و احتياط آن است كه به دستور مسألۀ 20 عمل كند، و سزاوار نيست اين احتياط ترك شود.
مسألۀ 306- اگر بعد از تمام شدن طواف و انصراف از آن شك كند كه آيا طواف را زيادتر از هفت دور بجا آورده يا نه يا شك كند كمتر بجا آورده يا نه در صورت اوّل اعتنا نكند و طوافش صحيح است ولى در صورت دوّم اگر داخل در نماز طواف نشده عدم اعتنا به شك خالى از اشكال نيست لذا نبايد احتياط ترك شود.
مسألۀ 307- اگر بعد از طواف شك كند كه صحيح بجا آورده آن را يا نه مثلاً احتمال بدهد كه از طرف راست طواف كرده يا مُحدث بوده يا از داخل حجر اسماعيل عليه السلام طواف كرده اعتنا نكند، و طوافش