194همانطور كه مىتواند شكسته بخواند.
مسألۀ 453- در تقصيرهايى كه در عمرۀ مفرده كرده است احتياط واجب آن است كه گوسفند يا غير آن را در مكه سر ببرد، و اگر ترك كرد آنرا و برگشت به محل خود، در محل خود بكشد و صدقه بدهد.
مسألۀ 454- كسى كه در ميقات يا جاى ديگرى كه تكليف اقتضا مىكرد مُحرم شد نمىتواند احرام خود را بهم بزند و مُحل شود براى رفتن به مدينۀ منوره يا براى مقصد ديگرى، و اگر لباس احرام را هم بكند و قصد بيرون آمدن از احرام را بكند احرامش بهم نمىخورد، و آنچه بواسطۀ احرام بر او حرام شده حلال نمىشود، و اگر كارى كه موجب كفاره است بجا آورد بايد كفاره بدهد.
مسألۀ 455- اگر بواسطۀ عذرى مثل مرض نتواند لباس دوختۀ خود را بكند و لباس احرام بپوشد بايد در ميقات نيت عمره كند و لبّيك بگويد، و كافى است، و هر وقت عذرش برطرف شد جامۀ دوخته را بكند، و اگر لباس احرام نپوشيده بپوشد، و لازم نيست به ميقات برگردد، ولى براى پوشيدن لباس دوخته بايد يك گوسفند قربانى كند.
مسألۀ 456- كسى كه از روى ندانستن مسأله يا نسيان از حكم يا موضوع يا غفلت، بعضى از مُحرّمات احرام را ارتكاب نمود كفاره ندارد مگر صيد كه در هر صورت كفاره دارد، پس در غير صيد ارتكاب از روى عمد و علم موجب كفاره است.