165
فصل هشتم
«در تقصير يا سر تراشيدن»
و در آن چند مسأله است:
مسألۀ 380- واجب است بعد از آنكه سعى كرد تقصير يا حلق كند، يعنى قدرى از ناخنها يا قدرى از موى سر يا شارب يا ريش را بزند، و بهتر آن است كه اكتفا به زدن ناخن نكند، و از مو هم قدرى بزند، بلكه موافق احتياط است و كندن مو هم كفايت نمىكند اگر چه حرمتش محرز نباشد و يا بجاى تقصير سر بتراشد.
مسألۀ 381- اين عمل نيز از عبادات است و بايد با نيّت پاك و خالى از قصد غير اطاعت خدا بياورد و اگر ريا كند موجب باطل شدن عمرهاش مىشود مگر آنكه جبران كند.
مسألۀ 382- اگر تقصير را فراموش كند تا وقتى كه از مكّه خارج شود مىتواند هر كجا باشد تقصير كند و از احرام خارج شود.
مسألۀ 383- اگر عمداً تقصير يا حلق را ترك كند تا از مكّه خارج شود از احرام بيرون نمىرود و محرّمات احرام تا تقصير يا حلق نكند بر او حرام مىباشد.