91البته چنانچه مقصر است معصيت كرده ولى حج او صحيح است و نايب براى او لازم نيست.

آية اللّٰه سيستانى: مانند كسى كه مقصّر نباشد يعنى اگر مقدارى از قرائت را بتواند صحيح بخواند، پس خواندن نماز با اين كيفيت كفايت مى‌كند و اگر نتواند مقدار زيادى را بنحو صحيح بخواند احتياط اين است كه هم همان مقدار و هم مقدار ديگرى از آيات قرآن كه بنحو صحيح مى‌تواند ادا كند بخواند و الّا تسبيح بگويد و اولى براى مقصر هم نماز را به كيفيتى كه بيان شد بخواند و هم جماعت بخواند و هم نايب بگيرد.

آية اللّٰه صافى: در فرض سؤال در صورتى كه وقت ندارد و عاجز از تصحيح است بايد نماز را بهمان نحوى كه مى‌داند حتماً بخواند و احتياط اين است كه در صورت امكان بجماعت هم بخواند و نايب هم بگيرد. واللّٰه العالم.

آية اللّٰه صانعى: در تصحيح كردن قرائت نبايد كوتاهى كند و در مقام تصحيح قرائت خود برآيد و تا ماداميكه قرائت او درست نشده نماز را به همان قسم كه مى‌تواند بخواند و احتياطاً نايب هم بگيرد و اگر مى‌تواند به جماعت هم بخواند و احتياط در جمع بين نايب گرفتن و جماعت و خواندن خود بطور فرادىٰ مى‌باشد و اگر ممكن است كسى را بگمارد كه نماز را به او تلقين كند.

آية اللّٰه نورى: لازم است كه قرائت نماز را ياد بگيرد و اگر نتواند ياد بگيرد بايد به‌هر نحوى كه مى‌تواند خودش بخواند واگر ممكن‌باشد كسى را بگمارد كه به او تلقين كند و اگر ممكن نيست به جماعت بخواند.