101مقصود از جمله شريفه «هَدْياً بٰالِغَ الْكَعْبَةِ» اين است كه: وقتى به مكّه آمد مماثل اهلى را، ذبح و گوشت آن را صدقه بدهد.
مسئله هفتم: همان طور كه قبلاً بيان شد: چنانچه محرم، هر يك از محرّمات احرام را با «علم و عمد» انجام دهد كفاره ثابت است ولى در صورت «جهل يا نسيان» كفارهاى واجب نمىشود. ليكن در صيد حرم فرقى بين حالت عمدى و نسيان نيست بلكه در هر دو حال كفاره واجب مىشود، در اين حكم همه فقهاى مذاهب اسلامى، حنفيان، شافعيان، 1 مالكيان، حنابله و اماميّه، اتفاق دارند.
و امّا مجاهد كه يكى از فقهاى اهل سنّت است مىگويد: به شرطى بر كشتن صيد، كفاره واجب مىشود كه يا فراموش كرده باشد در حال احرام است و يا در قتل آن دچار خطا شده باشد. بنابراين فديه مىدهد تا گناهش بر طرف شود. ولى اگر در هر دو صورت تعمّد داشته، كفّاره ندارد; 2 يعنى در واقع عقوبت او بيشتر مىشود و با فديه، هيچ گاه گناهش برطرف نخواهد شد. وليكن داود ظاهرى اصفهانى، فديه را فقط در صورت عمد واجب مىداند. 3 و به هر حال فقهاى مذاهب اسلامى، تفصيل بحث را در صيد و كفاره آن و حتى همه اقسام آن را نيز ذكر كردهاند، كه طالبان مىتوانند به كتب مربوطه مراجعه نمايند. لازم به تذكر است كه ما اوّلاً براى طولانى نشدن بحث، متعرض آن موارد نشديم و ثانياً نيتجهاى هم در بر ندارد چون كسانى كه در زمان كنونى به مكّه مشرّف مىشوند براى انجام اعمال و مناسك حج مىروند و نه براى صيد كردن حيوانات.
23 كندن درخت يا گياهى كه در حرم روئيده باشد:
يكى ديگر از محرمات احرام، كندن درخت يا گياه و حتّى خارى است كه خداى سبحان (بدون دخالت انسان) آن را آفريده است ولى كندن «اذخر» كه گياه معروفى در مكّه مىباشد، مانعى ندارد.
البته در قطع كردن گياهى كه به دست انسان كاشته شده اختلاف است.
اماميه، حنفيان و حنابله، قطع آن را جايز مىدانند و كفاره هم واجب نيست. ولى كندن آنچه را كه خداوند متعال آن را خلق كرده، موجب كفاره است. و لذا اگر درخت بزرگى را قطع كند، يك گاو و اگر كوچك باشد يك گوسفند بايد كفاره بدهد. اماميه و محمد بن ادريس شافعى بدان فتوا دادهاند.
حنفيان مىگويند: به اندازه قيمت آن درخت بايد قربانى كند.
دو نكته: