128بلكه براى مومنان يكتاپرست است). ¹

و يا (كسى كه ذريه رسول اكرم را آزار داده باشد مورد شفاعت قرار نمى‌گيرد). ²

به هر روى اينها مواردى است كه تمامى مسلمانان آنرا جايز نمى‌دانند. اما مواردى هم وجود دارد كه مورد اختلاف بين وهابيان و ساير ملتهاى اسلامى اعم از شيعه و سنى مى‌باشد و اين موارد عبارتند از:

توسل‌هاى غيرمذموم

الف - توسل به پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ائمه و اولياء الهى بعد از وفاتشان:

يعنى آيا جايز است كه ما بگوييم: (اللهم انى اسئلك بنبيك) يا (بوجه نبيك) يا (بحق نبيك) در اينجا سه ديدگاه وجود دارد:

الف) قول به كراهت كه بعضى از حنفيان قايل‌اند.

ب) قول به جواز كه اكثر مسلمين به آن قايل‌اند.

ج) قول به عدم جواز كه نظر وهابيان و پيروان ابن تيميه است.

جمهور علماى اسلامى مى‌گويند توسل به پيامبر، پيامبران، ائمه و اوليا بعد از وفات جايز است. و اهل سنت در اين باره روايتى را نقل مى‌كند:

روزى منصور عباسى براى زيارت بارگاه حضرت رسول به مدينه آمد و به مالك گفت: من رو به قبله دعا كنم و يا رو به قبر حضرت رسول صلى الله عليه و آله و سلم ؟ مالك در جواب مى‌گويد: چرا از پيامبر روى بگردانى چرا كه او وسيله تو و پدر تو حضرت آدم در روز قيامت است. رو به او كن و از او شفاعت بخواه. ³ اگر ما به آداب زيارت همۀ مذاهب اسلامى نظر بيفكنيم خواهيم ديد كه در تمامى آنها مسأله شفاعت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بعد از وفات ايشان وجود دارد و استدلال همگى آنها به اين آيه از قرآن مجيد مى‌باشد: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً