121درس هفتم
توسل و وسيله
«يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ ».
مهمترين مسألهاى كه در قرنهاى اخير باعث شكاف و دورى بين مسلمانان شده مسأله توسل و وسيله است. در ميان مردم عربستان اينطور تبليغ شده كه شيعيان قبرستان بقيع را مىپرستند، قبور را زيارت مىكنند و از اينها حاجت مىطلبند و اين مساوى با شرك است و لذا آنها با شدت فراوان مىخواهند ساير مسلمين را محكوم به شرك كنند، از طرفى هم مسلمين فكر مىكنند كه خشونت وهابىها در اين زمينه در پى كنيۀ وهابىها به اهل بيت عليهم السلام است و لذا وقتى اين دو گروه با هم روبهرو مىشوند مىخواهند واكنش شديدى نسبت به هم نشان بدهند.
لذا ما ضرورى ديديم تا با علماى وهابى بنشينيم و به آسيبشناسى اين مسأله بپردازيم ببينيم كه آنها توسل را چطور تعريف مىكنند، تا چه حدى با ما اشتراك فكرى دارند و تا چه ميزان توسل را قبول دارند. لذا ما كتابهاى جديد و قديم آنها را مطالعه و سعى كرديم كه جوابهاى ما منطبق با پاسخهاى آنان باشد. به هر روى يكى از آيات مورد احتجاج آيه «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ » 1 مىباشد. يعنى اى كسانى كه ايمان آورده ايد تقواى الهى پيشه كنيد و بجوييد بسوى خداوند وسيلهاى.