52اختلاف سليقه هم موجود باشد، ولى بايد كوشيد اين اختلافها، ريشهدار نشود؛ چون در اينصورت، دشمنان از پراكندگى داخلى بيشترين بهره را خواهند برد.
بايستههاى وفاق ملى
1. وجود اختلاف، امرى طبيعى و پسنديده است. اختلاف را بايد از ويژگىهاى آفرينش الهى بهشمار آورد. تصريح خداوند متعال در سوره مباركه هود مبنى بر اينكه وجود اختلاف، موضوع اراده الهى است و يكدستى و يكسانى همه مخلوقات منظور نيست، بر اعتبار دينى و عقلى اين مدعا دلالت دارد:
وَ لَوْ شٰاءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ النّٰاسَ أُمَّةً وٰاحِدَةً وَ لاٰ يَزٰالُونَ مُخْتَلِفِينَ . (هود: 118)
و اگر خداوند تو اراده مىكرد، تمامى مردم را در يك امت واحد گرد مىآورد، ولى چنين نخواسته است. پس شما پيوسته از يكديگر متفاوت بودهايد و مختلف خواهيد بود.
2. در پرتو يكدستى كامل بدون هيچگونه اختلاف سليقه و رأى، هيچگاه نمىتوان از تضارب آراى گوناگون بهره گرفت. وجود اختلاف نوعى نعمت تلقى مىشود. حضرت امام خمينى رحمه الله در اين باره مىفرمايد:
سليقههاى مختلف بايد باشد. اگر در يك مجلس، اختلاف نباشد، اين مجلس ناقص است. اختلاف بايد باشد. اختلاف سليقه، اختلاف رأى، مباحثه، جار و جنجال، اينها بايد باشد، لكن نتيجه