217مدينه نسبتى با اشرف مخلوقات و فخر كائنات دارد، برگزيده حضرت رب در اين شهر آرميده است، روح ملكوتى پيامبر(ص) آنگاه كه از كالبد خاكى رحلت فرمود و به عالم بالا صعود كرد، نهايت احاطه را بر اين عالم دارد و هيچ ذرهاى در اين عالم نيست كه نزد ايشان منكشف نباشد. وجود پاك حبيب خدا در كل كائنات توان تصرف و تأثير را دارد از اين رو هر كه به اين شهر وارد شد، مورد مرحمت و لطف خاص ايشان واقع مىشود. نصيب لطف ايشان شامل اهل مدينه است، دامن شفاعتش همه را فراگير است و از خداى سبحان براى همه طلب مغفرت و عفو مىنمايد.
مدينه شهر اشرف خلائق است، شهر حبيب خداست، انسانى كه در معراج، جبرئيل امين را گذاشت و او از مصاحبت پيامبر(ص) درماند. او به اندازه ( قٰابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنىٰ ) نزديك و نزديكتر شد، به افق أعلى رسيد، اسم اعظم الهى را دريافت كرد و صاحب كوثر و شفاعت كبرا شد. مكانت و م نزلت او نزد خدا به حدى است كه انبيا و مرسلين از اولين تا به آخر و حتى ملائكه مقرب به آن راهى ندارند. خداى سبحان تنها در باب او فرمود: «لو لاك لما خلقت الافلاك » .
ديوارهاى مدينه يادآور هجرت پيامبر(ص) و اصحاب اوست، در اينجاست كه رسول خدا(ص) از سوى خدا احكام دين را بيان مىفرمود و سنتهاى خويش را ارائه مىكرد، در اين شهر، برگزيده خدا با دشمنان به نبرد پرداخت و دين خدا را آشكار نمود، اثر گامهاى استوار رسول حق(ص) در اين وادى است. هرجا كه زائر پا نهد، جاى پاى مقدسترين