177 «هل عرفت بموقفك بعرفة معرفة الله سبحانه أمر المعارف و العلوم و عرفت قبض الله على صحيفتك و اطلاعه على سريرتك و قلبك ؟ قال : لا . قال : نويت بطلوعك جبل الرحمة أن الله يرحم كل مؤمن و مؤمنة و يتولى كل مسلم و مسلمة قال : لا ، قال : فنويت عند نمرة أنك لا تأمر حتى تأتمر و لا تزجر حتى تنزجر قال : لا ، قال : فعند ما و قفت عند العلم و النمرات نويت أنها شاهدة لك على الطاعات حافظة لك مع الحفظة بأمر رب السماوات قال : لا ، قال : فما و قفت بعرفة و لا طلعت جبل الرحمة و لا عرفت نمرة و لا دعوت و لا و قفت عند النمرات ».

پرسيد: آيا با وقوف در عرفات، آگاهى خداوند را به كار معرفت‌ها و دانش‌ها شناختى و به اين‌كه خداوند نامه عمل تو را دريافت مى‌كند و به آنچه درون قلبت مى‌گذرد آگاه است، پى بردى؟ گفت: نه. پرسيد: آيا با صعود بر جبل‌الرحمة نيت كردى كه خداوند هر زن و مرد باايمان را مى‌آمرزد و هر زن و مرد مسلمان را سرپرستى مى‌كند؟ گفت: نه. پرسيد: آيا نزد وادى نمره نيت كردى كه فرمان ندهى تا آن‌كه خود فرمان ببرى و نهى نكنى تا آن‌كه خود پرهيز كنى؟ گفت: نه. پرسيد: آن‌گاه كه كنار نشانه و نمرات ايستادى، نيت كردى كه آن‌ها گواه طاعت‌هاى تو باشند و به دستور خداوند آسمان‌ها همراه نگهبانان به نگهبانى تو پردازند؟ گفت: نه. فرمود: پس نه در