90است و درهاى موفقيت را به روى آدمى مىگشايد. در اين راستا هر كسى بايد كار خويش را خود انجام دهد و حق ندارد خود را وبال گردن ديگران سازد و به آنان متكى باشد. بعضى افراد عادت دارند زحمت كار خود را بر دوش ديگران بياندازند. آنان مردمى خودخواه و تنبل هستند. امامان معصوم عليهم السلام با آن همه مسئوليتهاى دينى و اجتماعى، كارهاى شخصى خود را به ديگران وا نمىنهادند. حتى در اين مسير بر ديگران پيشى هم مىگرفتند. حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
صٰاحِبُ الشَىْءِ احَقُّ بِالشَّىْءِ انْ يَحْمِلَهُ الّاٰ أَنْ يَكُونَ ضَعِيفاً يَعْجِزُ عَنْهُ. 1
صاحب هر شىء به حمل آن شايستهتر است تا ديگران، مگر آنكه ناتوان باشد.
گاهى شيطان از راه خير و نمودن كار زشت در چهره زيبا، انسان را به تنبلىمىكشاند. آنحضرت در سخنىديگر بهروايتاهلسنت مىفرمايد:
اِحْذِر كُلَّ الحَذَرَ انْ يَخْدَعَكَ الشَّيْطانُ فَيُمَثَّلُ لَكَ التَّوَانِىَ فِى صُوْرَةِ التّوَكُل. 2
به شدت برحذر باش از اينكه شيطان تو را بفريبد و كاهلى و سستى را به صورت توكل به تو بنماياند.
ناتوانى
انسان باايمان بايد مانند كوه در برابر مشكلات و ناملايمات، استوار و پابرجا باشد و هيچگاه نبايد ضعف و سستى به خود راه دهد. با پايدارى