84نمونه پولداران فقير، انسانهاى بخيل هستند كه ثروت دارند، ولى حرص جمعآورى پول، آنان را به زندگى فقيرانه كشانده است و همچون انسانهاى نيازمند زندگى مىكنند. حضرت على عليه السلام در سخنى ديگر كه اهل سنت از آن حضرت نقل كردهاند، مىفرمايد:
عَجِبْتُ لِلْبَخِيلِ يَسْتَعْجِلُ الفَقْرَ الَّذى مِنْهُ هَرَبَ وَ يَفُوْتُهُ الغِنَىٰ الّذى ايّٰاهُ طَلَبَ فَيَعِيْشُ فِى الدُّنيَا عَيْشَ الْفُقَرَاءِ وَ يُحاسَبُ فى الآخِرَةِ حِسٰابَ الاَغْنِيَاءِ. 1
در شگفتم از بخيل كه از فقرى كه از آن فرار مىكند، به سويش مىشتابد و بىنيازى را كه مىخواهد از دستش مىرود، در دنيا همانند نيازمند زندگى مىكند، ولى در آخرت همچون توانگران از آنان حسابرسى مىشود.
آرزوهاى دراز
آرزوى دراز جز آنكه فكر انسان را به خود مشغول كند و او را از فعاليت و كوشش باز دارد، نتيجه ديگرى نخواهد داشت. انسان نبايد خود را با آرزوها سرگرم كند و بيهوده به چيزهاى دست نيافتنى دل ببندد؛ زيرا اين كار جز پشيمانى ثمرى نخواهد داشت. آرزوى دور و دراز، آن هم در امور دنيايى، نه تنها انسان را نيازمند مردم مىسازد، بلكه مسير زندگى معنوى انسان را عوض مىكند و چه بسا او را به سراشيبى سقوط مىكشاند، همانگونه كه آرزوى حكومت رى، ابنسعد را به كربلا كشاند و شد آنچه انتظارش را نداشت. چگونه انسان مىتواند آرزوى دراز را در دل و