75از آن بىبهره باشد، بخش مهمى از زندگىاش دچار اختلال مىشود.
شكرانه اين نعمت، استفاده درست از آن است. شايسته نيست انسان به غيبت و دروغ، گوش فرا دهد؛ چون نه تنها سودى ندارد، بلكه بازار غيبتكنندگان و دروغگويان را گرم نگه مىدارد و روح و روانش را آلوده مىسازد. دستورهاى دينى نيز افراد را از گوش دادن به سخنان ديگران برحذر داشته و سرك كشيدن به گفتههاى اين و آن را مانع سعادت شمردهاند. از سوى ديگر، به هر آنچه با شنيدن آن، كمال انسانى تأمين مىشود، ترغيب فرموده و از انسان خواسته است به پندهاى اخلاقى و كلام آسمانى گوش فرا دهد. چه خوب است كه انسان نيروى شنوايى خود را در راه درست به كار گيرد و با خواستههاى الهى مخالفت نكند.
حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
عَوِّدْ اذُنَكَ حُسْنَ الْاِسْتِمٰاعِ وَ لاٰ تُصْغِ مٰا لاٰ يَزِيدُ فى صَلاٰحِكَ. 1
گوش خود را به شنيدن مطالب خوب عادت بده و آنچه به مصلحت تو نيست، گوش مكن.
در سخنديگرىكه اهلسنت از آن حضرت نقل كردهاند، مىفرمايد:
يَجِبُ عَلَى الْعَاقِلِ انْ يَكُون بِمٰا احْيٰا عَقْلَه مِنَ الْحِكْمَةِ الَكَفُ مِنْهُ بِمٰا احْيٰا جِسْمَه مِنَ الْغَذٰاءِ. 2
بر شخص عاقل لازم است نسبت به آنچه از حكمت كه عقلش را زنده مىكند، تلاش بيشتر بورزد تا نسبت به غذا كه جسمش را زنده مىگرداند.