42
هيچ پارسايى، سودمندتر از ترك كارهاى حرام نيست.
در سخنى ديگر كه از اهل سنت نقل شده است، مىفرمايد:
شُكْرُ كُلِّ نِعْمَةٍ الْوَرَعُ عَنْ مَحَارِمِ اللّٰهِ. 1
شكر هر نعمتى، پارسايى كردن از چيزهايى است كه خداوند حرام كرده است.
دعا
يكى از نيازهاى اساسى انسان امروز نيازهاى روحى و معنوى است كه با دعا و درخواست از پروردگار مىتواند نيازهاى معنوى خود را برآورد.
انسان در زندگى ماشينى، وقتى خسته و درمانده از كار روزانه به خانه برمىگردد، مىخواهد خود را با قدرتى فناناپذير پيوند دهد و به آرامش روح و روان دست يابد. دعا، رابطه انسان را با خدا بيشتر مىكند و او را بهسوى معنويت مىكشاند. انسانهاى بسيارى از راه ارتباط با خدا و زمزمههاى وصل و دعاهاى عارفانه، بهترين توفيقهاى مادى و معنوى را به دست مىآورند و چه بسا كه راه صدساله را يك شبه مىپيمايند.
خداوند نيز هرگاه مىخواهد بندهاش را بپذيرد، حس نياز به دعا و نيايش را در او تقويت مىكند تا در پرتو آن، به نيازهاى او پاسخى در خور دهد.
خداوند بسيار كريمتر از آن است كه بندهاى، عاشقانه و عارفانه او را بخواند و پاسخى نيكوتر از درخواست بندهاش به او ندهد.
حضرتعلى عليه السلام مىفرمايد:
مَنْ دَعَا اللّٰهَ اجٰابَهُ. 2