132مىتواند مايه نشاط و شادابى ديگران شود، به گونهاى كه شيرينى اين برخورد تا مدتها در ذايقهشان باقى بماند و هميشه آرزو كنند كه با چنين افرادى برخوردهاى طولانىترى داشته باشند. امامان معصوم ما كه نمونههاى عملى اخلاق نيكويند، ديگران را نيز به اين مهم فراخواندهاند.
حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
أَرْضَى النّٰاسِ مَنْ كٰانَتْ اخْلاٰقُهُ رَضِيَّةً. 1
مطلوبترين مردم كسى است كه اخلاقش نيكو باشد.
در سخنى ديگر بنا به نقل اهل سنت مىفرمايد:
اَكْرَمُ الْاَدبِ حُسْنُ الْخُلْق. 2
اخلاق نيكو، گرامىترين ادب است.
عفت كلام
مردم در سخن گفتن با ديگران متفاوت هستند؛ برخى به قدرى مؤدبانه سخن مىگويند كه ديگران تحت تأثير قرار مىگيرند و دوست دارند با آنها همسخن شوند. على عليه السلام بنابر نقل اهل سنت مىفرمايد:
مَنْ عَذَّبَ لِسَانُهُ كَثُرَ اخْوَانُهُ. 3
هر كسى كه خوشزبان باشد برادرانش زياد گردند.
در مقابل، عدهاى نيز چنان بددهن هستند كه حتى چنددقيقه هم نمىتوان آنها را تحمل كرد. بىشك، چنين رفتارى از تربيت خانوادگى سرچشمه مىگيرد و نشاندهنده ميزان ادب يا بىادبى افراد است. چه