123
امانتدارى
پاىبندى به اداى امانت نشانه ايمان و جوانمردى است. امانتدارى دايره گستردهاى دارد و حتى گاهى ديگران سخنى را نزد شما به امانت مىگذارند و مىخواهند آن را نزد خود محفوظ نگه داريد يا ممكن است كسانى به شما اعتماد كنند و مال يا پولى را به امانت به شما بسپارند. شكى نيست كه در اين صورت، وظيفه سنگينى بر دوشتان خواهد بود و اگر به خوبى آن را به انجام نرسانيد، در پيشگاه خدا و وجدانتان آسوده نخواهيد بود. چنانچه اين وظيفه را به درستى به پايان برسانيد، نزد وجدان خود آسوده خواهيد بود و پاداش امانتدارىتان را نيز از خداوند دريافت خواهيد كرد و اعتماد ديگران نسبت به شما جلب خواهد شد. در نگهدارى اموال و امانت ديگران بايد دقت و حساسيتى همچون پاسدارى از داشتههاى خويش و حتى افزون از آن داشت. كوتاهى در اين مورد نابخشودنى است و مسامحه در نگهدارى اموال ديگران و شنيدن وسوسهها و نغمههاى شيطانى ممكن است امانتدار را به خيانت در امانت بكشاند. ازاينرو، حضرت على عليه السلام در هشدارى مىفرمايد:
مَنِ استَهٰانَ بِالْأَمٰانَةِ وَقَعَ فِى الْخِيٰانَةِ. 1
هر كس در نگهدارى از امانت سستى كند، در خيانت مىافتد.
در سخن ديگر كه شيعه و اهل سنت نقل كردهاند سرانجام امانت در خيانت را چنين ترسيم مىكنند:
مَنْ اسْتَهٰانَ بِالْاَمَانَةِ وَ رَتَّعَ فِى الْخِيَانَةِ... فَقَدْ احْمَلَ بِنَفْسِهِ الْذُّلَ و