1) - آية اللّٰه تبريزى، آية اللّٰه خويى: عيبى ندارد كه مقدارى از آن را خودش بخورد و قيمت آن را براى فقرا به عهده بگيرد. آية اللّٰه سيستانى، آية اللّٰه فاضل: و احتياط اين است كه خود كفاره دهنده از آن نخورد و اگر خورد احتياط اين است كه قيمت مقدارى را كه خورده به فقرا صدقه بدهد. (و آيةاللّٰه فاضل اضافه مى‌فرمايند: و نزديكان او نيز اگر فقير نيستند از آن نخورند)

2) - آية اللّٰه تبريزى، آية اللّٰه خويى: بايد مؤمن باشند. آية اللّٰه سيستانى: بايد مسلمان بلكه به احتياط واجب مؤمن باشند مگر اينكه مؤمن مستحق پيدا نشود كه مى‌توان به ضعفاى غير ناصبى داد. آيةاللّٰه فاضل: مصرف كفّاره، فقير مؤمن غير سيد است. بلى‌اگردهندۀ آن سيد باشد مى‌تواند كفّارۀ خود را به سيّد فقير بدهد. آية اللّٰه گلپايگانى: متن مطابق احتياط است. آية اللّٰه مكارم: احتياط آن است كه كفارۀ غير سادات به سادات داده نشود

3) - آية اللّٰه بهجت: مسافر مى‌تواند در مسجد الحرام و مسجد پيغمبر صلى الله عليه و آله و ... نمازش را تمام بخواند و احتياط در اين است كه نماز را شكسته بخواند ولى اگر بخواهد در جايى كه اوّل جز و اين مسجد نبوده و بعد به اين مساجد اضافه شده نماز بخواند، احتياط واجب آن است كه شكسته بخواند. آية اللّٰه تبريزى: در همۀ مكه و مدينۀ قديم مى‌تواند قصر و تمام بخواند. ( استفتائات، س 129 ). آيات عظام خامنه‌اى، سيستانى، صافى، فاضل، گلپايگانى، مكارم، نورى: مى‌تواند در تمامى دو شهر مكه و مدينه نماز را تمام بخواند و اختصاص به مسجد الحرام و مسجد النبى ندارد. آية اللّٰه خويى: ظاهراً اختصاص ندارد، بلكه اين حكم در شهر قديمى مكه و مدينه جارى است. ( منهاج الصالحين، مسأله 925 ). [ قيد قديمى در منهاج نيست بلكه در استفتائات و در بعض مناسك مذكور است ]