167

احكام سعى

[456] م - كسى كه مى‌دانسته بايد هفت مرتبه بين صفا و مروه سعى كند و با همين نيت از صفا شروع كرده ولى رفت و برگشت را يك مرتبه حساب كرده و در نتيجه چهارده مرتبه سعى نموده، احتياط آن است كه سعى ¹ را اعاده كند، اگرچه اقوى كفايت همان سعى است.(مناسك، مسأله 854)

[457] م - با تمام كردن سعى، حلال نمى‌شود بر او آنچه حرام شده بود به واسطۀ احرام. (مناسك م 847)

[458] م - كسى كه در اثناى سعى متوجه شود كه طواف او بيش از هفت شوط بوده، مى‌تواند به اين نحو احتياط كند كه سعى را تمام نمايد و بعد از فوت موالات عرفيه بين شوط زايد طواف و مقدار باقيمانده تا 14 شوط، طواف و نماز و سعى را اعاده كند و بعد تقصير نمايد.(مناسك س 857)

[459] م - اگر در اثناى سعى براى نوشيدن آب از مسير خود منحرف شد بايد سعى را از همان نقطه كه قطع كرده يا محاذى آن ادامه دهد ولى اگر بدون قطع سعى و با نيت آن به طرف محل آب خوردن برود پس از نوشيدن آب سعى را ادامه دهد مانعى ندارد.(مناسك، س 860)

[460] م - با توجه به اين كه محل سعى مسجد نيست زنان حايضى كه مجبور هستند براى طواف نائب بگيرند سعى را بايد خودشان پس از اين كه نايب، طواف و نماز را به جا آورد انجام دهند.(مناسك س 862)