1) - آية اللّٰه مكارم: احتياط واجب اعادۀ بعد از اتمام است

2) - آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى: ظن در افعال، حكم شك را دارد. آية اللّٰه گلپايگانى، آية اللّٰه فاضل: ظن در افعال معتبر است

3) - آية اللّٰه تبريزى، آية اللّٰه خويى: بايستى بعد از طواف، مبادرت به نماز كند، كه در عرف نگويند بين آنها فاصله شده و آية اللّٰه خويى اضافه نموده‌اند كه: فصل بين طواف و نماز طواف مبطل طواف است و اگر تدارك نشود حج باطل مى‌شود. (استفتائات، ص246، س730). آية اللّٰه سيستانى: به اين معنى كه به نظر عرف، بين آن دو فاصله‌اى نباشد، ولى فاصله به مقدار ده دقيقه براى استراحت يا يافتن جاى مناسب و مانند آن اشكال ندارد ولى كارى ديگر مانند نماز قضا به احتياط واجب نبايد انجام دهد. آية اللّٰه فاضل: اقوى مبادرت به نماز است و در صورتى كه عالماً و عامداً اخلال به فوريت كند ظاهراً طواف باطل مى‌شود و اگر تدارك نكند و وقت بگذرد حج نيز باطل است

4) . آية اللّٰه سيستانى: فاصله انداختن به مقدار ده دقيقه براى استراحت، يا تحصيل جاى مناسبى براى نماز، مُخلّ به مبادرت نيست، ولى به كارهايى جداى از نماز طواف، مثل خواندن نماز قضا و مانند آن مشغول نشود و اگر عمداً اخلال به مبادرت نمود، احتياطاً طواف را هم اعاده كند. آية اللّٰه فاضل: ظاهراً مقدار فاصلۀ مخلّ به موالات عرفيه نسبت به افراد و هنگام ازدحام و غير آن فرق مى‌كند. و به طور كلّى فاصله از ده تا پانزده دقيقه براى استراحت و رفع خستگى و تطهير مخلّ نيست. و اگر عمداً موالات را به هم زد احتياطاً طواف را هم اعاده كند. آية اللّٰه گلپايگانى: احتياط در ترك آن و مبادرت به نماز طواف است. آية اللّٰه تبريزى: با فوت موالات عرفى، احتياطاً نماز را بخواند و بعد طواف و نماز را اعاده كند. آية اللّٰه خويى: بايد اعاده نمايد. (استفتائات)