1) . مسند احمد بن حنبل، ج6، ص339؛ المعجم الكبير، طبرانى، ج25، ص23؛ مجمع الزوائد، ج9، ص34. هيثمى گفت: آن را احمد بن حنبل روايت كرد و در سندش يزيد بن ابى زياد است كه جمعيتى او را تضعيف كرده‌اند. مي‌گويم ترمذى در سنن ترمذى حديث او را در موارد زير (ج1، ص193، ج3، ص147،ج5، صص534، 652 و 656) صحيح شمرده است و هيثمى در مجمع الزوائد، ج3، ص220. توثيق او را از عبدالله بن مبارك نقل كرده است و در همان كتاب ج5، ص263 از داود نقل كرده كه گفته است: كسى را نمي‌شناسم كه حديث او را كنار زده باشد و غير او پيش من محبوب‌تر است. مسلم نيشابورى روايتى را از او مقرون به راوى ديگر نقل كرده و بخارى حديث او را به نحو تعليقى روايت كرده است. هيثمى حديث او را حسن شمرده است ج8، ص258و در ج8، ص73 گفته است: حديثش حسن است و در آن اختلاف مي‌باشد و در ج8،ص86 و ج9، ص36 گفته با اينكه ضعيف است، حديثش حسن است و حاكم نيشابورى در مستدرك ج3، ص375 گفته است: اگرچه روايت يزيد را بخارى و مسلم در صحيحشان نياورده‌اند، ولى او از اركان حديث در كوفه است. ابن حبان نام او را در كتاب الثقات ج7، ص622 آورده و ابن شاهين در تاريخ اسماء الثقات، ص349 او را توثيق كرده و از احمد بن صالح نقل كرده كه يزيد بن ابى زياد ثقه است و خوشم نمي‌آيد كسى درباره او بدگويى كند و عجلى در معرفة الثقات ج2، ص364 مي‌گويد: هم‌پيمان بني‌هاشم، كوفى و ثقه است، حديثش جايز است و در آخر عمرش او را تلقين مي‌كردند و ذهبى در كاشف گفت: هم پيمان بني‌هاشم... شيعى، عالم، فهيم، راستگو و حافظه‌اش ضعيف بود. نويسنده گويد: ظاهراً او را به سبب شيعه بودن، عالم و هم پيمان بني‌هاشم بودن تضعيف كرده‌اند.