46قصد ديدار اماكن حركت كرديم. راهنمايى كه همراهمان بود توضيحاتى هم نسبت به تاريخچۀ اماكن مىداد و به برخى جاها هم رفتيم كه زائران ايرانى اغلب به آنجاها نمىروند و تنها مساجد سبعه را مىشناسند.
سرِ راهمان از كنار «مسجد الاجابه» گذشتيم. به مسجد مباهله هم معروف است، داستان مباهلۀ پيامبر اسلام با مسيحيان نجران و نزول آيۀ «فَقُلْ تَعٰالَوْا نَدْعُ أَبْنٰاءَنٰا ...» معروف است. اولين جايى كه رفتيم، «عُريض» بود.
عريض، دهى بيرون مدينه در سمت شرق (در مسير فرودگاه، شارع المطار) است و از حرم پيامبر چند كيلومترى بيشتر فاصله ندارد. در آن محلّ، خانه و قبر علىّ بن جعفر، فرزند امام صادق و برادر امام كاظم «ع» قرار داشته است. در گذشته خانه، قبر و مدرسۀ علميه بوده كه اكنون رو به ويرانى است. ساختمانِ سنگىِ قديمى آن، با ديوارهاى بلندش شبيه يك قلعه است. دو درى هم كه براى ورود به مقبره يا داخل آن مدرسه بوده، توسّط سعوديها با سيمان بسته شده و راهى براى نفوذ به داخل نيست.
پس از آنجا به داخل شهر برگشته و مسير شمال مدينه را پيش گرفتيم تا به «اُحد» برسيم. قبر حضرت حمزۀ سيدالشهدا، عموى پيامبر و مصعب بن عمير كنار هم و قبر بقيۀ شهداى احد به فاصلهاى دورتر، و همۀ اينها داخلِ يك چهار ديوارى بزرگ است كه درى بسته و نردههايى آهنين در قسمتى دارد و زائران پشت نردهها و درِ