126به چگونگى اجراى مرتبۀ سوم امر به معروف و نهى از منكر چنين نگاشتهاند:
«با توجه به اينكه در زمان قدرت حكومت اسلامى، امكان ارجاع مرتبۀ سوم از امر به معروف و نهى از منكر به قوۀ قضائيه و نيروى انتظامى وجود دارد، بويژه در مواردى كه جلوگيرى از منكر، متوقف بر تصرف در اموال مرتكب شونده مىباشد، يا لازم است تعزير شود يا او را زندانى كنند، بر مكلفين واجب است در امر به معروف و نهى از منكر به دو مرتبۀ اول اكتفا كنند و در صورتى كه اثر نكرد و نياز به توسّل و زور وجود داشت، مسئله را به نيروهاى انتظامى و قضايى ارجاع دهند.
5- شرايط امر بمعروف و نهى از منكر
امر به معروف و نهى از منكر با وجود برخى شرايط، واجب مىباشد و در صورت نبود آنها، تكليف ساقط است و آن شرايط عبارت است از:
1- كسى كه امر يا نهى مىكند، بداند آنچه را كه ديگرى انجام مىدهد حرام است و آنچه را ترك كرده، واجب است، پس هركسى كه نمىداند اين عمل كه او انجام مىدهد حرام است يا نه؟ جلوگيرى واجب نيست.
2- احتمال بدهد امر يا نهى او تأثير دارد، بنابراين مىداند تأثير ندارد، يا شك دارد، امر و نهى واجب نيست.
3- شخص گناهكار اصرار بر ادامۀ كار خود داشته باشد، پس اگر معلوم شود، گناهكار بناى ترك عمل را دارد و دوباره تكرار نمىكند و يا موفق به تكرار نمىشود، امر و نهى واجب نيست.
4- امر و نهى، سبب ضرر جانى يا آبرويى يا ضرر مالى قابل توجه، به خودش يا نزديكان و ياران و همراهان و يا ساير مؤمنان نباشد.