118
جلسه بيست و دوّم:احكام نذر
1 - معناى نذر
نذر، پيمانى است ميان انسان و خداى خود براى انجام دادن يا ترك كارى يا پرداخت مالى، و چون اكثر موارد نذر در زمان ما، نذر مالى است و نذورات مردمى يكى از منابع مهمّ مالى كارهاى خير در جامعۀ ماست لذا احكام آن را در اين بخش مىآوريم:
2 - چگونگى نذر شرعى
1- در نذر بايد صيغه خوانده شود و لازم نيست انسان آن را به عربى بخواند، پس اگر بگويد: «چنانچه مريض من خوب شود براى خدا بر من است كه دههزار تومان به فقير بدهم»، نذر او صحيح است.
2 - انسان كارى را مىتواند نذر كند كه انجام آن برايش ممكن باشد، بنابراين كسى كه مثلاً نمىتواند پياده به حج برود، اگر نذر كند كه پياده برود، نذر او صحيح نيست.