63
سياست خارجى ايران در قبال عربستان سعودى
روابط ايران با عربستان سعودى بعد از انقلاب اسلامى داراى فراز و نشيبها و مراحل مختلفى بوده است. در ابتدا روابط دو كشور عادى بود، اما به تدريج اين روابط تيره شد. مراسم حج در سال 1366 و حمله پليس سعودى به حجاج ايرانى و كشتار 400 تن از حجاج به قطع كامل روابط دو كشور منجر شد. در اين دوره برگزارى گردهمايى جنبشهاى آزاديبخش و حمايت سعودىها از صدام در جنگ با ايران از عوامل ديگر تيرگى روابط بود.
با پايان جنگ ايران و عراق به تدريج روابط دو كشور بهبود يافت و در سال 1369 بار ديگر روابط بين دو كشور برقرار شد. از سال 1370 شروع مجدد روابط دو كشور تا سال 1376 كه شروع كار دولت خاتمى بود (دوره رياست جمهورى هاشمى رفنسجانى)، مرحله تنشزدايى و بسترسازى روابط دو كشور محسوب مىشود. در دورههاى بعدى روابط دو كشور به صورتى مؤثرتر بهبود يافت.
روابط ايران و عربستان سعودى پس از حضور اميرعبدالله بن عبدالعزيز، وليعهد عربستان در اجلاس سران كشورهاى اسلامى در تهران و در پى آن، ديدار آقاى هاشمى رفسنجانى، رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام و متعاقب آن سفر وزير دفاع و ساير وزراى دو كشور رو به گسترش نهاد. سياست تنشزدايى آقاى خاتمى با همسايگان عربى در افزايش پيوندها و تعاملات بين ايران و عربستان سعودى مؤثر بود و بعد از آن نيز دولت ايران سياست تعامل و افزايش پيوندها و همكارىها با اين كشور را دنبال مىكند.