163سردى گرائيد. اگر نگاهى اجمالى به سير تحولات سه دهه اخير در مورد روابط ايران و مصر داشته باشيم در خواهيم يافت كه موانع ارتباط بين دو كشور همگى مربوط به يك مقطع زمانى خاصر، مىباشد. ميزبانى مصر از شاه مخلوع ايران، امضاى قرار داد كمپ ديويد، ادعاى مصر مبنى بر حمايت ايران از اسلامگرايان منتقد دولت مصر و نامگذارى خيابانى در تهران به نام عامل قتل سادات را مىتوان از مهمترين عوامل قطع ارتباط با مصر دانست.
جمهورى اسلامى ايران با توجه به موقعيت استراتژيك خود و باعنايت به اصل عزت، حكمت و مصلحت طى يك دهه اخير درصدد بهبود و توسعه روابط خود با دولتهاى منطقه و جهان اسلام برآمده است. در طى 3 دهه گذشته روابط ايران مصر تأثر از معناى پيش آمد، اوايل انقلاب بود و با گذشت 3 دهه از مقطع روابط ديپلماتيك بين دو كشور با توجه به تغييرات گسترده در معادلات منطقهاى و بينالمللى ضرورت احياى روابط دو كشور مهم جهان اسلام بيش از گذشته ضرورت مىيابد.
بهبود روابط بين ايران و مصر مىتواند در راستاى منافع ملى دو كشور و منافع ملى جهان اسلام باشد. امنيت و ثبات در دو منطقه استراتژيك سوئز و تنگه هرمز، افزايش حجم مبادلات اقتصادى و تجارى، رايزنى بيشتر در برابر توسعهطلبىهاى اسرائيل و حمايت از مردم فلسطين، همكارى بيشتر در نهادهاى منطقهاى و بينالمللى مانند گروه D8 و سازمان كنفرانس اسلامى مىتواند از مهمترين پيامدهاى تجديد روابط ايران و مصر باشد.