156بدهى مالى سنگين مصر به قدرتهاى اروپايى، در سال 1882، بريتانيا كنترل دولت مصر را به بهانه حمايت از منابع مالى بريتانيا به خصوص در كانال سوئز به دست گرفت و نيروهاى نظامى خود را به اسكندريه و منطقه حاشيه كانال اعزام كرد. پس از شكست ارتش مصر نيروهاى انگليسى به قاهره رسيدند و دولت ملى را بركنار نمودند؛ اما عملاً تا سال1914، مصر يكى از استانهاى امپراتورى عثمانى محسوب مىگرديد.
تحركات اعتراضى مردم مصر عليه انگليسىها در طى سالهاى پس از جنگ اول جهانى ادامه داشت و در نهايت در 22 فوريه 1922، استقلال كشور مصر از سوى انگلستان اعلام گرديد و قانون اساسى مصر در سال 1923، بر مبناى سيستم پارلمانى تصويب گرديد. در سال 1936 با انعقاد پيمان مصر - انگلستان بار ديگر زمينه ادامه مداخلات سياسى و استمرار حضور نيروهاى نظامى انگليس فراهم گرديد. تسلط انگلستان بر امور كشور باعث ايجاد اعتراضاتى شد كه منجر به كودتاى افسران آزاد عليه ملك فاروق، پادشاه مصر گرديد. در 18 ژوئن 1953 جمهورى عربى مصر اعلام گرديد و جمال عبدالناصر (رهبر جنبش افسران آزاد) به عنوان اولين رئيس جمهور مصر برگزيده شد و به طور رسمى در 18 ژوئن 1956 استقلال كامل مصر از بريتانيا اعلام گرديد.
اقدام ناصر در ملى كردن كانال سوئز در سال 1956 باعث بروز بحران كانال سوئز و جنگ بين مصر و دول غربى و اسرائيل گرديد. 3سال پس از جنگ 1967 و اشغال صحراى سينا توسط اسرائيل، ناصر در گذشت و جانشين وى انور سادات بر خلاف ناصر رويكرد مثبتترى