146شهر پرداختند كه منجر به چندين روز درگيرى ميان مردم و نيروهاى مسلح حكومتى شد و بيش از 30 كشته و صدها مجروح به جاى گذاشت و شمار بيشترى نيز بازداست و روانه زندانها شدند.
با وفات حافظ اسد در سال 2000 ميلادى فضاى سياسى سوريه به سوى تجربه اصلاحات در داخل از سوى بشاراسد پيش رفت و از آن جمله صدها زندانى آزاد شدند. اصول متصلب عقيدتى و حزبى نيز تعديلاتى به خود پذيرفتند. اما فشارهاى بينالمللى كاستى نگرفت و اين عمدتاً به خاطر حاكميت شديد دولت بر همه عرصهها و از جمله عرصههاى سياسى و اقتصادى بود. با اين حال سوريه توانست در سال 2003، هنگام حمله آمريكا به عراق، به بهبود روابط خود با آمريكا بپردازد. اما در سال 2005، پس از قتل رفيق حريرى، روابط سوريه و آمريكا و به تبع آن روابط سوريه و غرب مجدداً دچار بحران شد. سوريه هم در زمان حافظ اسد هم در زمان بشار، اصلىترين كشور عرب بود كه در برابر اسرائيل صفآرايى كرده بود و همين، رمز جايگاه ويژه سوريه در ميان ديگر كشورهاى عرب است. به همين دليل سوريه با ايران با ثباتترين روابط را در ميان ديگر كشورهاى جهان دارد.
مذاهب و فرق مذهبى در سوريه
مسلمانان اين كشور 86 درصد جمعيت اين كشور را تشكيل مىدهند و مسيحيان كه13/5 درصد از جمعيت آن را به خود اختصاص مىدهند، اقليت نسبتاً چشمگيرى در اين كشور مىباشند. حدود پنج هزار يهودى نيز در دمشق و اطراف آن زندگى مىكنند.