129مىگردد. لبنان ميزبان فنيقىهايى بود كه در ساحل مديترانه زندگى مىكردند. پس از آنكه بابل به تصرف كوروش، پادشاه ايران درآمد، آن سرزمين تا دو سده تحت حكمرانى ايرانىها قرار گرفت، اما اسكندر مقدونى در جنگ با سپاهيان ايرانى توانست پيروز گردد و شهر صور را پايتخت فنيقىها نمود. لبنان براى سدههاى متمادى تحت حاكميت ايرانىها، مقدونىها، رومىها، بيزانس، اعراب، صليبىها و عثمانىها بود.
لبنان براى 400 سال در قلمرو عثمانى بود (در منطقهاى كه سوريه بزرگ ناميده مىشد). سال 1916، اين مناطق به قسمتى از حاكميت فرانسه درآمد (در طول جنگ اول جهانى). پس از جنگ جهانى اول سوريه و لبنان كنونى تحت حاكميت فرانسه قرار گرفت.
در اول سپتامبر 1926، فرانسه، جمهورى لبنان را تشكيل داد. اين جمهورى قسمتى مجزا از سوريه بود و تحت تسلط فرانسوىها قرار گرفت. در طول جنگ جهانى دوم، انگليس براى مقابله با آلمان نازى، نيروهايى به سوريه و لبنان اعزام نمود. در 26 نوامبر 1941، ژنرال چارلز دوژاله فرانسوى تحت فشارهاى داخلى و خارجى، استقلال لبنان از فرانسه را مورد شناسايى قرار داد و دو سال بعد در نوامبر 1943، پس از برگزارى انتخابات، دولت جديد لبنان آغاز به كار نمود و رسماً در 22 نوامبر 1943، استقلال لبنان اعلام گرديد. آخرين نيروهاى فرانسوى در 1946، لبنان را ترك كردند. طبق يك توافق ملى نانوشته از سال 1943، رئيسجمهور از بين مسيحىها و نخستوزير از ميان مسلمانان برگزيده مىشد.
در سال 1975، جنگ داخلى در لبنان آغاز گرديد و 15 سال به