156گفت: «وَ قُلْ سَلاٰمٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ» ؛«و بگو:سلام بر شما،پس به زودى خواهند دانست.» (زخرف:89)
پس سلام كردم و دوباره پرسيدم:در اين بيابان چه مىكنى؟ گفت: «مَنْ يَهْدِ اللّٰهُ فَمٰا لَهُ مِنْ مُضِلٍّ» ؛«هر كسى را كه خدا هدايت كند،هيچ گمراه كنندهاى نخواهد داشت».(الزُّمُر:37)
گفتم:آيا از آدميانى يا از پرى؟
گفت: «يٰا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ» ؛«اى فرزند آدم! زينت خود را به هنگام مسجد،با خود برداريد».(اعراف:31)
گفتم:از كجا مىآيى؟ گفت: «يُنٰادَوْنَ مِنْ مَكٰانٍ بَعِيدٍ» ؛«از راه دور صدا زده مىشوند».
(فُصّلت:44)
گفتم:به كجا مىروى؟
گفت: «وَ لِلّٰهِ عَلَى النّٰاسِ حِجُّ الْبَيْتِ» ؛«بر مردم واجب است كه به خاطر خدا،آهنگ خانۀ او (حج) كنند».(آل عمران:97)
گفتم:چند روز است از منزل حركت كرده و در راهيد؟
گفت: «وَ لَقَدْ خَلَقْنَا السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ وَ مٰا بَيْنَهُمٰا فِي سِتَّةِ أَيّٰامٍ» ؛«ما آسمانها و زمين و آنچه را در ميان آنهاست در شش روز آفريديم».(ق:38)
گفتم:آيا غذا و طعام ميل دارى؟
گفت: «وَ مٰا جَعَلْنٰاهُمْ جَسَداً لاٰ يَأْكُلُونَ الطَّعٰامَ» ؛«آنان را پيكرهايى كه غذا نمىخورند قرار نداديم».(انبياء:8)
پس از غذاى خود به ايشان دادم،تناول كرد؛سپس خواهش كردم كه اكنون در راهْ رفتن عجله كن.
گفت: «لاٰ يُكَلِّفُ اللّٰهُ نَفْساً إِلاّٰ وُسْعَهٰا» ؛«خداوند هيچكس را جز به اندازۀ تواناييش تكليف نمىكند».(بقره:286)
گفتم:بيا بر مركب من و بر كنار (يا پشت) من سوار شو.