147
3.عبداللّٰه بن جعفر (شوهر حضرت زينب عليها السلام)
عبداللّٰه بن جعفر بن ابىطالب (برادرزادۀ على عليه السلام) فرزند ارشد جعفر طيّار (عمو زادۀ پيامبر صلى الله عليه و آله) و مادرش اسماء،دختر عُمَيس،از بانوان شايسته و خردمند بوده است.
عبداللّٰه حدود سه سال پيش از هجرت در حبشه به دنيا آمد و اولين نوزاد مسلمان بود كه در آن ديار متولد شد و در سال هفتم ه.ق به همراه پدر و مادر و برادران خود،به مدينه آمدند.
الف) سخاوت و بخشش عبداللّٰه
در سال هشتم ه.ق،جعفر طيّار،پدر عبداللّٰه،در جنگ موته به شهادت رسيد.
پيامبر صلى الله عليه و آله به خانۀ جعفر رفت و فرزندان جعفر را مورد تفقّد و نوازش قرار داد و در حق آنها دعا كرد و فرمود:«من در دنيا و آخرت ولىّ آنهايم». 1طبق روايات متعدد اهل سنّت و شيعه،از بركت دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله،ثروت زيادى نصيب عبداللّٰه شد؛اما هرگز ثروتاندوزى نكرد و در سخاوت وجوانمردى بىنظير بود؛بهطورىكه او را بَحْرُ الجُود (درياى بخشش) مىناميدند.وى از راويان حديث غدير و حديث ولايت بوده است. 2طبق بعضى نقلها،ازدواج عبداللّٰه با حضرت زينب عليها السلام به اشاره و توصيۀ پيامبر صلى الله عليه و آله انجام گرفت و از نسل ايشان،علما و نامآوران بسيار به دنيا آمدهاند؛از جمله،خاندان جعفرى و زينبى.
ب) حضور نداشتن عبداللّٰه در كربلا
عبداللّٰه،فردى شجاع و از فرماندهان جنگهاى جَمَل،صِفّين و نهروان بوده است.اما درباره شركت نكردن او در واقعۀ كربلا گفتهاند كه اين كار،به