122مدرسه و خانقاه تبديل شده است.وى بعد از فوتش (در سال 45 ه.ق) در همانجا دفن شد.
- مدرسۀ نوريۀ كبرى (اولين دارالحديث):اين مدرسه،از قديمىترين مدارسى است كه در سال 556 ه.ق توسط«نورالدين محمود زنگى»(ملقّب به شهيد) ساخته شد.
مدرسه نوريه،اوّلين دارالحديث جهان اسلام بوده و پس از گذشت بيش از 8 قرن،هنوز محل تدريس طلاب است مقبرۀ بانى آن،نورالدين شهيد نيز در آن مدرسه قرار دارد.
مدارس تاريخى ديگر دمشق عبارتند از:
- مدرسۀ جُقْمُقِيّه:در سال 823 ه.ق توسط امير سيف الدّين جُقْمُق بنا شد،مدفن او نيز در همانجا هست.
- مدرسه عادليۀ كبرى:در سال 612 ه.ق توسط ملك عادل سيف الدّين ابىبكر بن ايوب ساخته شد كه مدفن او نيز در همان جاست.
- مدرسۀ ظاهريه كبرى:در سال 676 ه.ق توسط ملك ظاهر بَيْبَرس بُنْدُقدارى بنا شد.
مدرسۀ ظاهريّه بعدها به بزرگترين كتابخانۀ دمشق،به نام«دارالكتب الظاهريه» تبديل شد.
- مدرسۀ عزيزيه:توسط ملك عزيز فرزند سلطان صلاح الدين ايوبى فاتح جنگهاى صليبى ساخته شد،مقبرۀ صلاح الدين در آنجا قرار دارد.
- مدرسۀ جوزيّه:در قرن هفتم ه.ق توسط مورّخ مشهور«محيى الدين ابى الفرج يوسف بن عبد الرحمان بن جوزى»(استاد ابن كثير) بنا شد و در سال 840 ه.ق به مسجد تبديل شد.
2.مسجدهاى تاريخى
پس از فتح دمشق،حاكمان اسلامى و ساير مسلمانان طى قرون مختلف،هزاران مسجد بنا كردند كه به چند تن از مهمترين آنها اشاره مىكنيم: