115قرار دارد) رفت.با حمد و ثناى خداوند و درود بر جدّ بزرگوارش،سخن را آغاز، اشك حاضران را جارى و دل‌ها را منقلب كرد...؛سپس آن جملۀ معروف را ايراد فرمود:«أيُّهَا النّاسُ أَنَا بْنُ مَكَّةَ وَمِنىٰ،أَنَا بْنُ زَمْزَمَ وَصَفا،أَنَا...» ¹؛«اى مردم! من فرزند مكه و منى هستم،من فرزند زمزم و صفا هستم،من...».

ز) مقام رأس‌الحسين عليه السلام

هنگامى كه كاروان اسرا و سرهاى بريدۀ شهدا به دمشق وارد شد،يزيد (لعنة اللّٰه عليه) سر مبارك امام حسين عليه السلام را طلبيد و آن را مقابل خود گذاشتند.درحالى‌كه خاندان اهل‌بيت عليهم السلام نظاره‌گر بودند،يزيد با چوب بر دندان‌هاى مبارك امام مى‌زد و مى‌گفت:«امروز،در مقابل روز بدر».آن‌گاه به فرمان يزيد سر مبارك را از مجلس بيرون برده،به همراه ديگر سرهاى شهدا سه روز بر باب‌القصر آويزان كردند.بعد از آن،سر مبارك و مقدّس امام حسين عليه السلام را پايين آورده،در گوشۀ شمال شرقى مسجد«اموى»،در اتاقكى قرار دادند.سر مقدّس چند روز در اين مكان قرار داشت.بعدها در همان‌جا بقعه‌اى به يادبود آن حادثۀ غم‌انگيز ساختند كه به«مقام رأس‌الحسين عليه السلام»مشهور شد.

يك-محل دفن سر مقدّس امام حسين عليه السلام

² دربارۀ محل دفن سر مبارك و مقدس امام حسين عليه السلام اختلاف‌نظر است.مورّخان مشهور شيعه،معتقدند كه امام زين العابدين عليه السلام سر مبارك آن حضرت را به كربلا بازگردانده و به جسد مطهّر آن حضرت ملحق و كنار آن به خاك سپرده است.بعضى نيز معتقدند كه در كنار بدن حضرت على عليه السلام،در نجف اشرف،دفن شده است.بنابراين بالاى سر امام على عليه السلام زيارت امام حسين عليه السلام نيز سفارش شده است. ³