89جذابيت سخنان مبلغ افزوده و خستگى را از روح و جان مستمعين خارج خواهد كرد.
سخنرانى بايد معجونى گوارا از كلام خداوند و معصومين(عليهم السلام)باشد كه عجين با تاريخ و داستانها و ضربالمثلها و اشعار زيباى پرمحتوا شده است.
يك خاطره، يك عبرت
در شبهاى شنبه در منزل پدرى خود، هر هفته سخنرانى مىكردم و مستمع من مرحوم پدر و مادر و برادرانم بودند و اين يك جلسۀ وعظ، همراه با تمرين و مشخص كردن عيوب سخنرانىام بود، در طى يك سال كه ادامه داشت، تجربيات مفيدى از ايشان كسب كردم. 1
در يك جلسه به من فرمودند: آيۀ قرآن و روايت معصومين(عليهم السلام)همچون مقدارى عسل است كه اگر چندين مرتبه از آن به كسى خورانده شود قدرت هضم كردن آن را ندارد، لذا براى اينكه هم گوارا شود و هم قابل هضم و مشمئز كننده نباشد بايد با شير يا چيز ديگر مخلوط شود، شما نيز بايد آيات قرآن را پيوسته و زياد، آنهم در يك جلسه بكار نبريد، روايات زياد در يك جلسه براى مردم قابل هضم نيست و اكثر آن روايات ضايع مىشود. يك روايت يا آيۀ قرآن را با داستانها و ضربالمثلها و اشعار ضميمه كنيد تا گواراتر و مفيدتر باشد.