85دين است كه هميشه محافل و سخنرانىهاى خود را در هر موضوعى كه انتخاب كرده، بين خوف و رجا قرار دهد و در واقع اعتدال در سخنان را بيش از پيش رعايت كند. اميد زياد بخشيدن به مردم، گنهكاران را جرى كرده و قبح گناهان را از بين مىبرد.
نااميد كردن و يا ترساندن زياد از عذاب الهى، اميد به بازگشت را در دل گنهكاران نابود ساخته و از عبادت و توبه و انابه باز مىدارد. هر دو اگر از حدّ اعتدال بگذرد، براى فرد و جامعه مضر است. لذا وظيفۀ مبلغ كه همان وظيفه انبيا است قرار دادن مردم بين خوف و رجا است، قرآن در بسيارى از آيات 1، نيكان و بدان را در كنار هم معرفى كرده و پاداش و يا عذاب آنها را گوشزد مىكند.
خداوند در قرآن مىفرمايد :(نَبِّئْ عِبٰادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ * وَ أَنَّ عَذٰابِي هُوَ الْعَذٰابُ الْأَلِيمُ) ؛ به بندگان من خبر ده كه منم آمرزنده مهربان. و اينكه عذاب من، عذابى است دردناك.
و يا در آيهاى ديگر مىفرمايد: (
وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لأََزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ ) ؛ و آنگاه كه پروردگارتان اعلام كرد كه اگر واقعاً سپاسگزارى كنيد، ]نعمت [شما را افزون خواهم كرد، و اگر ناسپاسى نماييد، قطعاً عذاب من سخت خواهد بود.»
بايد دانست كه اين روش صحيح براى تربيت نفس آدمى است كه مىتواند مورد استفادۀ مربيان و معلمان و همچنين والدين گرامى قرار گيرد.