180
2.نقل صحيح واقعۀ تاريخى
از آفات ذكر مصيبت و مرثيه خوانى در جامعۀ ما، عدم مطالعۀ كافى از جانب وعاظ محترم و يا ديگران است كه به اتكاى شنيدن از فردى و يا عالمى، - گاهى هم همراه اضافات - به خاطر مىسپارند و آن را مىخوانند. اكثراً وقتى سؤال مىشود كه اين نكته از مرثيه و يا مصيبت را از كجا بيان داشتيد؟ مىگويند: فلان عالم و يا فلان مداح چنين خوانده است. متأسفانه بايد گفت، حق اهل بيت(عليهم السلام) در اين قضايا ادا نشده است.
در مواردى كه مطلبى را شنيدهايم وقتى به مدرك آن مراجعه مىكنيم، مىبينيم گوينده ناقص بيان كرده و بعضى از مطالب را هم به سليقۀ خودش به آن قضيه افزوده است، لذا سفارش مؤكد مىشود، در خواندن مراثى و مصيبت هرگز به ديگران تكيه نگردد و در صورت نقل آن، مأخذ و يا فردى را كه از او شنيدهايم نام برده تا شنوندگان بدانند، ما نيز با اتكاى به ديگرى اين قضيه را بيان كرديم.
يك خاطره، يك عبرت :
مداحى در يك مجلس عزادارى چنين مىگفت: «پيامبر(ص) جنازۀ مردى يهودى را ديدند، براى تشييع او رفتند، بر او نماز خواندند، در قبر