132همۀ عوامل، انتخاب موضوع به عهدۀ شخص مبلغ است و استقلال او در اين باره بايد حفظ شود.
مبلّغ، ابزار ديگران
مبلغ در انتخاب مطالب، نبايد از ديگران جهتگيرى داشته باشد، تا وسيله و ابزارى براى رسيدن ديگران به اهداف خود نشود. گاهى افرادى موضوع سخنرانى را مشخص مىكنند وبه مبلغ جهت مىدهند كه گر چه در مواردى بدون غرض و هدف خاصى است و فقط جنبۀ مشاورهاى دارد، ولى گاهى هدف آنان رساندن مطالب خود به ديگران از زبان روحانى و مبلغ است. در چنين مواردى ذكاوت و هوشيارى روحانى است كه به كمك او آمده و از وسيله و ابزار شدن او جلوگيرى مىكند.
سخن طبق وظيفه نه ميل ديگران
گاهى مبلغ از ديگران جهتگيرى ندارد ولى نه آنچه را كه مردم نياز دارند و تذكرش ضرورى است، بلكه موضوعى كه خوشايند مخاطب است، انتخاب مىكند. نوع بحث، موضوع انتخابى، طرز بيان و لحن را آن چنان انتخاب مىكند كه مستمع را جذب و او را از خود راضى نگه دارد. از آيۀ شريفهاى كه به آن اشاره شد فهميده مىشود، بعضىها به قصد دگرگون كردن نظرات سخنران، خود را به او نزديك مىكنند و با سخنانى وسوسهانگيز به او القا مىكنند كه اگر چنين و چنان بگويد ما او را دوست خواهيم داشت و او را به انتخاب موضوعات مورد پسند آنان وادار مىكنند و البته در آن زمان براى اين مستمع خاص آن