126

15.نوشتن سخنان بعد از سخنرانى

يكى از چيزهايى كه براى سخنران لازم است، نوشتن آن بعد از انجام سخنرانى است. فضاى معنوى جلسات دينى پر از رحمت و الطاف الهى است كه هر لحظه شامل شركت كنندگان مى‌شود كه از جملۀ اين عنايات، نكاتى است كه در ذهن گوينده آمده و از بايگانى ذهن او خارج شده و ضرورت طرح آن نكته يا داستان يا واقعۀ تاريخى و يا حديث كه حقيقتاً مرتبط با موضوع مورد بحث هم هست احساس مى‌شود و حال آنكه قبل از منبر هر چه فكر كرده اين مطالب به ذهن او خطور نكرده است؛ لذا مى‌توان گفت: بعضى از احاديث و يا قضاياى تاريخى و يا حتى سبك ورود به بحث و يا ضرب‌المثل‌هاى مطرح شده در بين سخنرانى از عنايات و الطاف الهيه است كه به بركت مجلس اهل‌بيت: شامل حال گوينده و شنونده شده است، پس اين لطف خاص را بايد غنيمت شمرد و با نوشتن از فراموشى مجدد آن جلوگيرى نمود.

بعضى از اساتيد، ضمن تأكيد اين نكته، بيان داشتند يك موضوع را در سه محفل و در سه زمان متفاوت مطرح، هر دفعه نكات جديد و دقيقى بيان شد و در واقع احساس گرديد اين مطالب هديۀ خداوند به