118
12 .هدف، تربيت و اصلاح
(هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيٰاتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كٰانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ) 1
اوست آن كس كه در ميان بىسوادان فرستادهاى از خودشان برانگيخت، تا آيات او را بر آنان بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت بديشان بياموزد، و ]آنان [قطعاً پيش از آن در گمراهى آشكارى بودند.
در يك محفل دينى و يا سخنرانى، تمامى امكانات مادى و معنوى در اختيار مبلّغ قرار مىگيرد. وقت مخاطبين، فكر و ذهن آنها كه از با ارزشترين نعمتهاى الهى است در اختيار مبلغ است و يا به عبارت ديگر، مردم اين نعمتهاى ارزشمند را در اختيار او مىگذارند تا مطلبى بر معلوماتشان و نورى بر معرفتشان افزوده شود. مبلغ بايد هدف خود را تبليغ دين و رساندن پيام انبيا قرار دهد، تا در پرتو كلام قرآن و اولياى الهى(عليهم السلام)، مردم به نور هدايت دست يابند.