106
9.اولويت سنجى با توجه به نيازهاى واقعى مخاطبان
(إِذْ قٰالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَ لاٰ تَتَّقُونَ * إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ * فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَ أَطِيعُونِ * وَ مٰا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاّٰ عَلىٰ رَبِّ الْعٰالَمِينَ * أَوْفُوا الْكَيْلَ وَ لاٰ تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ * وَ زِنُوا بِالْقِسْطٰاسِ الْمُسْتَقِيمِ * وَ لاٰ تَبْخَسُوا النّٰاسَ أَشْيٰاءَهُمْ وَ لاٰ تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ * وَ اتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ) 1
آنگاه كه شعيب به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟ من براى شما فرستادهاى درخور اعتمادم. از خدا پروا داريد و فرمانم ببريد. و بر اين ]رسالت [ اجرى از شما طلب نمىكنم. اجر من جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست. پيمانه را تمام دهيد و از كمفروشان مباشيد. و با ترازوى درست بسنجيد. و از ارزش اموال مردم مكاهيد و در زمين سر به فساد برمداريد. و از آن كس كه شما و خلق ]انبوه [گذشته را آفريده است پروا كنيد.»
عالمان را طبيبهاى معنوى مىدانند. طبيب به تناسب حال مريض