348بئر ذروان: به فتح ذال معجمه بر وزن مروان ¹ چنان كه در بخارى است و در مسلم، ذى اروان است و به اسقاط لفظ ذى بئر اروان نيز گفته‌اند و اين چاه در بنى زريق است كه لبيد بن الاعصم منافق لعنت اللّٰه كه پيغامبر را - صلى‌اللّٰه عليه وآله وسلم - سحر كرده در آن چاه دفن كرده بود، صاحب اين چاه است. آب اين چاه همچو آب حنا و نخلش همچو رؤس شياطين بود به امر واجب الامتثال نبوى بعد از اخراج سحر از آن مدفون گرديد.

بئر رئاب ²: به كسر راء مهمله و بعد از آن به همزه و الف و باى موحده چاهى است در مدينه.

بئر ركانه: بر ده ميلى مدينه است در راه عراق.

بئر زمزم: به دو زاى معجمه سَمى زمزم مشهور در بئر اهاب گذشته.

بئر سائب: يك روزه راهى است از مدينه در راه به نجد و يك روزه راه است از شقره و كوهى را كه مُشرف است بر آن شِباع گويند بر وزن كتاب و مذكور است كه ابراهيم خليل - عليه‌الصلوات و السلام - بر سر آن كوه نزول فرموده.

بئر عايشه: نام مردى ³ است از بنى واقف و بر سر اين چاه اطمى است از آن او در جهت قبلۀ مسجد فضيخ است.

بئر عَذق: به فتح عين ⁴ مهمله و سكون ذال ⁵ معجمه معروف است در قبا در منازل بنى انيف.

بئر عروه: در وادى مبارك عقيق است و بئرى است به غايت مشهور و درحق آن و قصر مبنى در آن اشعار بسيار از شعراى بلاغت [129 - آ] شعار فصاحت دثار واقع شده.

بئر ذات العلم: علم به فتحتين در روبه‌روى روحاست مى‌گويند كه اميرالمؤمنين على - عليه‌السلام - در آن چاه به جنّ ⁶ مقاتله نموده.