314كشيدهاند و اين چاه در پايان عقيق است نزديك به مجتمع سيلها و خراب شده و سنگهاى او ريخته بوده كه قاضى مكه محب الدين طبرى احياء و تجديد [117 - آ] نموده، در حدود سال هفتصد و پنجاه.
بئرالسقيا
السقيا به ضم سين مهمله و سكون قاف. نبذهاى از احوالش در مسجد سقيا سبق ذكر يافت. از عايشه مروى است كه از براى رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - آب خوش را از بئر سقيا مىآوردند و در خوشى آبش و استقا نمودن براى پيغامبر - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - احاديث متعدده وارد شده. اين چاه چنان كه مطرى گفته در آخر منزل نقاء است بر يسار كسى كه به جانب بئر على مىرفته باشد و در كوه كندهاند و معطل و خراب شده بود كه بعضى از فقراى عجم در سال هفتصد و هفتاد و هشت تجديد و تعمير كرد و لهذا مسمّا شده به بئر اعجام و غير اين نيز اختلافات كرده، اگر كسى خواهد به اصل رُجوع كند.
بئر العقبه
بعضى گفتهاند كه اين چاهى است كه پيغامبر - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - و ابوبكر و عمر در بالاى او پاهاى مبارك خود را آويزان كرده نشستهاند ليكن مشهور آن است كه وقوع اين قصّه در بئر اريس بوده اگر هر دو واقع باشد، قصه متعدد بوده باشد - واللّٰه اعلم.
بئر ابى عنبه
به لفظ واحد عنب به معنى انگور. مروى شده كه لشكر بدر را در بئر ابى عنبه عرض كرده، مردمى را كه خُرد 1 بودند رد كردند و آنكه گذشت كه عرض لشكر بدر در بئر سقيا بود مىتواند بود كه اولاً در سقيا بوده باشد و ثانياً در اينجا به سبب گردانيدن صغار صحابه - رضىاللّٰه عنهم - و شايد كه اين بئر همان چاهى باشد كه امروز معروف است به بئر وادى 2 كه اعذب آبار است.