288
فصل پنجم:در مقابر مدينه
و تعيين مردمى كه [106 - آ] مدفون شدهاند درآنجا ازاهلبيت وصحابه - رضواناللّٰه عليهماجمعين.
در فضيلت مدينه و مردمى كه در آن مدفون شدهاند خصوصاً در فضل بقيع كه از صحاح حديث و حسان آن بسيار وارد شده كه ذكرش موجب تطويل است با وجود كمال شهرت آن در كتب حديث و ايضاً نبذهاى از آن؛ در فضل مدينۀ شريفه مذكور شد.
از كعب الاحبار 1 مروى است در بقيع گفت كه ما آن را مىيابيم؛ در تورات گفته يعنى مسما به اسم گفته كه محفوف است به نخيل يعنى محيط است به آن خرماستان و مُوكل است به آن ملائكه كه هرگاه كه پرشود از اطرافش بگيرند 2 و در جنت اندازند و ايضاً مروى شده كه محشور مىشود از مقبرۀ مدينه يعنى بقيع هفتاد هزار كه بر ايشان حساب نيست و روشن مىسازد روى ايشان غمدان 3 يمن را و مثل اين در حق مقبرۀ بنى سلمه كه در منزل بنى حرام است در غربى مدينه در حافّه سيل ايضاً وارد شده.
و اما مردمى كه مدفون شدهاند در بقيع:
بدان كه اكثر صحابه و سادات اهل بيت و كبار تابعين كه در مدينه وفات كردهاند چه قبل از نبى - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - و چه بعد از ايشان در بقيعاند الّا آنكه قبور شريفۀ