258عبداللّٰه بن كثير بن الصلت و بعد از آن در جايى كه مردم نماز مىكنند در آنجا امروز يعنى مصلّاى مشهور معروف و دار ابوالجنوب 1 در غربى وادى بطحان است و دار حكيم مذكور شد و آل دره قبيلهاى است از مُزينه و منزل مزينه در غربى مصلّاى مشهور است و دار كثير بن الصلت در قبلۀ مُصلّاست 2، اما سنگهاى سياه مذكور، ظاهر در آن است كه موضعى است قريب مصلّا و شايد كه اين مصلّا همان مسجدى باشد كه در جانب شمالى مصلّاست مايل به مغرب در وسط حديقه كه معروف است به عريضى متّصل به قبه عين ازرق و معروف است به مسجد ابوبكر. وجه تسميۀ به اين اسم ظاهراً در آن است كه در ايام خلافتش در آنجا نماز كرده باشد - واللّٰه اعلم.
در روايتى آنكه رسول - صلىاللّٰه عليه و آله و سلم - نماز عيد را نزد دارالشفا ادا نمود و بعد از آن در حارۀ دوس به اقامت آن قيام فرمود و بعد از آن در اداى اين عبادت در مصلّا ثابت شد تا آن زمان كه حق - سبحانه و تعالى - متوفّىٰ گردانيد او را - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم.
ابن شبّه از شيخ خودش كه صاحب امام مالك است [94 - ب] نقل كرده كه از در مسجد نبوى يعنى بابالسلام تا مصلّا هزار گز است.
از جناحِ نجّار مروى شده كه گفت بيرون شدم با عايشه دختر سعد بن ابى وقاص - رضىاللّٰه عنهما - به سوى مكه. از من پرسيد كه كجاست منزل تو؟ گفتم: در بلاط، گفت:
تمسك كن به آن خانه، يعنى محكم گير آن را كه از پدر خود شنيدم كه مىگفت كه از رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - شنيدم كه گفت: ميان اين مسجد من و مصلّاى من روضهاى است از رياض جنت.
از ابوهريره مروى است كه گفت: هر گاه كه رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - از سفرى قدوم مىفرمود به مصلّا مىگذشت و آنجا وقوف 3 مىنمود و استقبال قبله كرده دعا مىكرد.