247المغيرة بن حميد بن عبدالرحمان بن عوف است - رضىاللّٰه عنهم - و معروف است به دار حميد و اين خانهاى است كه عبدالرحمان - رضىاللّٰه عنه - در حَشّ طلحه آن را اختيار كرده و در روايتى آنكه رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - آن را به عبدالرحمان داده و او - رضىاللّٰه عنه - ميهمانان رسول را - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - آنجا فرود مىآورده و زعم بعضى روات آن است كه رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - به دست مبارك خود در آنجا بنا كرده در محل اين خانه ظناً و تخميناً رباط ظاهريه و متّصل او محلى معروف به دارالمُضيف است، بقية دار ابن مسعود - رضىاللّٰه عنه - اين دار را دارالقرى يعنى ميهمانخانه مىگفتند و بعضى از آن در زيادتى وليد داخل مسجد شريف شد و بعضى ديگر در زيادتى مهدى.
صاحب تاريخ مىگويد: آنچه مقتضاى ظاهر است آن است كه بقيۀ دار مذكور ملاصق منارۀ شرقى شامى و آنكه ذكر كردهاند كه بقيۀ مذكور در جنب شرقى دارالمضيف است، ديگر در جهت مشرق دار موسى بن ابراهيم المخزومى است و در جنب دار موسى ابيات قهطيم 1 صوافى است و در محل او رباط قاضى فاضل و دار رسام است و ديگر طريق است يعنى زقاق مناصع و بعد از آن دار عمرو بن عاص است كه آن را تصدق كرده و محلش متصل زقاق مناصع است از جانب مؤخر رباط سبيل كه مخصوص رجال است و در جنب او دار خالد بن الوليد است و همين [91 - آ] دار است كه از ضيقش به رسول - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم - شكايت كرد و ايشان فرمودند: «اتّسع فى السماءِ» يعنى 2 به بلندى بناى آن را گشاده ساز يعنى خانه بر بالاى خانه ساز.
در محل او مقدم رباط سبيل مذكور است در جنب او دار اسماء بنتالحسين عَباسيّه است و در محل او رباط سبيلى است كه مخصوص نساست متّصل آنچه به مردان اختصاص دارد و در جنب او دار ريطه بنت ابىالعباس است كه شرقى آن ماخوذ است از دار ابوبكر و بعد از آن طريق است مقدار پنج گز يعنى كوچۀ بقيع گورستان مشهور و بعد از آن