222سيزدهم شعبان در درون مقصوره مجلس عقد نموده در اين باب گفت و گوى كردهاند.
راى متولى و مردم ديگر به موافقت او بر آن ميل كرده كه سبب ترقش [77 - ب] ديوار ظاهر ديوار درون است. پس در صباح چهاردهم شعبان در هدم شروع كرده از ملتقاى صفحۀ شامى و شرقى حايز مقدار پنج گز از زمين تا بالا انداختند و در بين جدارين از آثار حريق اولى همچو سرهاى چوبهاى نيم سوخته و غيرها چيزهاى مهول ظاهر شد كه در تنظيف آن به بيل و ميتين 1 محتاج شده تا زمين كافتند و در آنجا سنگريزۀ سرخ يافتند و ته آن معلوم شد كه به سنگ مبنى است و نيز معلوم شد كه خانه درون مربع است و به سنگ سياه مبنى است و هيچ در ندارد و در خلف جدار شامى او استوانهاى است در صف مربعۀ قبر كه بعضى از آن استوانه داخل جدار است و چون متولى اين امور را مشاهده نمود، عزيمت كرد كه جدار شامى خانۀ درون را هدم كرده تجديد نمايد و به جاى سقف قبه بربندد.
صاحب تاريخ مىگويد: من اين كار را بنا بر آنكه موجب هدم اكثر ديوارهاى حجره مىشد و ايضاً مستلزم اتسّاع 2 بود در مكانى كه اقتصار لايق است مكروه داشتم ليكن متولى بر عزيمت خود راسخ و ثابت شده جدار شرقى و شامى بود منهدم شد و در اين هدم در جهت غربى و مايلى او از قبلى و شام خشتهاى خام كه طولش از يك گز زياده و عرضش نيم گز و چيزى باشد يافتند ظاهراً كه اين خشتها از بناى اول است كه در وقت تجديد حجره بنابر استحكام به سنگ اين خشتها را تبركاً در ميانه گذاشته بنا كردهاند و به بركت آنها آن جهات سالم مانده از خلل و چون ديوار شامى را تا زمين انداختند به تنظيف افتادگيهاى ديوار كه بر بالاى قبور شريفه افتاده آن را پوشيده بود يك روز تمام به كثرت و رخام در آن موطن سكينه و آرام اشتغال نمودند.
صاحب تاريخ مىگويد: از ترس آنكه در ورطۀ سوء ادب بيفتم 3 از حضور [در] اين