184در آن جانب بود آن را پوشيد و به سبب اين فعل او مقدار مذكور از زمين روضۀ شريفه نقصان يافت - و لاحول ولا قوة الا باللّٰه العلى العظيم.
اما اساطين شريفه، از جملۀ آنها يكى استوانهاى است كه علامت مصلّاى شريف است و معروف است به مخلق و جذعى كه رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - بر وى تكيه فرموده خطبه مىخواند در پيش اين استوانه است و جذع مذكور شد كه در محل [61 - ب] كرسى شمع است در يمين امام كه در مصلّاى شريف ايستاده باشد.
ديگر استوان عايشه است و به استوانۀ قرعه و استوانۀ مهاجرين نيز معروف است و اين استوانه را مطرى وصف كرده است به مخلقه و ابن زباله گفته است كه اين استوانه سوم است از منبر و سوم است از قبر مُنّور معطّر و سوم است از قبله و سوم است از رحبۀ مسجد، يعنى قبل از زيادتى دورواقى كه مذكور خواهد شد و در ميان روضه است و بعد از تحويل قبله رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - ده روز و چيزى در نمازهاى مكتوبه روى شريف به سوى اين استوانه مىكرد و بعد از آن تقدم نمود به مصلّاى شريف كه رو به روى محراب است در صف ميانه و ابوبكر و عمر و زبير و عامر بن عبداللّٰه به سوى او نماز مىكردند و مهاجرين قريش نزد آن اجتماع مىنمودند و لهذا او را مجلس مهاجرين گويند.
طبرانى از عايشه روايت كرده است كه رسول - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - فرمود كه در اين مسجد من در پيش اين بقعه هست كه اگر مردم فضيلت آن را دانند هر آينه از براى آن قرعه اندازند جماعتى از فرزندان صحابه در نزد عايشه بودند گفتند: يا عايشه كدام است آنجا. جوابى نامشخص به ايشان گفت. چون ايشان از نزد او برآمدند عبداللّٰه بن زبير نشسته ماند. پس ايشان گفتند كه هر آينه به ابن الزبير خواهد گفت و او را پاييدند چون بعد از ساعتى بيرون آمد در نزد اين استوانه كه عامر بن عبداللّٰه به سوى او نماز مىكرد نماز گزارد. و در روايتى كه در جانب يمين او نماز گزارد و در خبرى آمده كه اسماعيل بن عبداللّٰه از پدر خود نقل كرده كه گفته كه به ما رسيده است كه دعا در نزد اين استوانه مُستجاب است.
ديگر استوانۀ توبه است و استوانۀ ابولبابه [62 - آ] نيز گويند و ابولبابه به احد نقباى