173
فصل اول:در عمارت آن سرور - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم - آن مسجد شريف را
و آنكه او چند گز بود در زمان آن حضرت - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - كه به آن مقدار متميز مىشود از غيرش.
بدان كه آنچه مُلِّخص شده است از كلام اهل سير آن است كه چنان كه سبق ذكر يافت در دُخول مدينۀ مُشرفة ناقۀ مبارك در محل در مسجد شريف خوابيد و آن حضرت - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم - فرمود اين است منزل انشاءاللّٰه و بُنياد فرود آمدن كرد و گفت:
«رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلاً مُبٰارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ
1
.»
و پيش از آن مِربَدْ تمر بود يعنى جايى كه در آن خرما خشك مىكنند و مُتعلق بود به دو يتيمى كه در حجر اسعد بن زراره بودند - رضى اللّٰه عنهم - و اسعد - رضى اللّٰه عنه - در آنجا با مسلمانان 2 نماز مىكرد و به ايشان اجتماع مىنمود، چون آن حضرت - صلى اللّٰه عليه و آله و سلم - آن را از براى مسجد اختيار فرمود از آن دو يتيم خريدارى نمود. ايشان عرض كردند و گفتند كه نمىفروشيم بلكه مىبخشيم. آن حضرت - صلىاللّٰه عليه وآله وسلم - قبول نفرمود الّا به طريق بيع و شرا و بعد از آن به ذات شريف و نفس نفيس خود به موافقت اصحاب خشت مىكشيد و مىگفت: