79تبرك فرستاد و به برادران خود گفت: اذْهَبُوا بِقَمِيصِي هٰذٰا فَأَلْقُوهُ عَلىٰ وَجْهِ أَبِي يَأْتِ بَصِيراً ؛ «پيراهن مرا ببريد و بر ديدگان پدرم بياندازيد، تا بينا گردد» (يوسف: 93).
آنان پيراهن را به حضرت يعقوب(ع) دادند. او جامۀ يوسف را بر ديدگان خود گذاشت و بلافاصله بينايى خود را به دست آورد.
فَلَمّٰا أَنْ جٰاءَ الْبَشِيرُ أَلْقٰاهُ عَلىٰ وَجْهِهِ فَارْتَدَّ بَصِيراً (يوسف:96)
پس، چون بشير، بشارت يوسف را آورد و پيراهن او را بر رخسارش افكند، يعقوب بينا گشت.
چرا حضرت يوسف(ع) و پدرش يعقوب خودشان دعا نكردند و چرا يعقوب چنين كارى كرد؟
البته و صد البته بديهى است كه خدا بينايى را برمىگرداند. اما آيا وهابيت مىتواند يوسف و يعقوب - دو پيامبر بزرگ الهى به جهت تبرك جستن - را مشرك بداند؟!
در كتابهاى اهل سنت نمونههاى فراوانى را در تبرك جستن صحابى پيامبر به آثار آن حضرت(ص) مىتوان يافت، كه با ديدن آنها هيچ شكى در مشروعيت و پسنديده بودن اين عمل باقى نمىماند.